September 2019. Schotland. Twee weken vakantie met mijn vrouw en dochter. Groene heuvels, wolken, ruimte. Geen bereik. Mijn werkelijkheid: een hoekje in de cottage waar één balkje signaal binnenkwam, vlak naast het raam. Daar zat ik. Armen uitgestrekt, telefoon omhoog, om mails te kunnen beantwoorden.
Twee weken lang. Mijn dochter buiten. Ik aan het raam.
We kwamen thuis, vol nieuwe energie. Vanaf nu zou het écht anders zijn. Halverwege de eerste werkdag was ik alweer kwijt waar ik vandaan kwam. De vakantie loste niets op. Het probleem zat niet in Schotland en niet in mijn agenda. Het zat in mij.
Ik zag eindelijk wat ik écht deed: ik hield vast aan dingen die er niet toe deden, omdat ze me het gevoel gaven dat ik in controle was.
Dat inzicht werd mijn werk. Altijd bereikbaar zijn en alles zelf oplossen kunnen vertrouwd voelen. Ze laten ook weinig ruimte over om bewust te kiezen wat je aandacht verdient.
Daar werk ik aan met teams en ondernemers. We onderzoeken de gewoontes die de dag bepalen en oefenen met een andere manier van werken. Zodat er tijd komt voor de dingen die je belangrijk vindt, op je werk én daarbuiten.